نماز در اديان ديگر

 

نماز ، برترين عبادت ، کليد بهشت و رحمت الهي ، راز و نياز عاشقانه بندگان است با معبودشان و از آنجا که بشر همواره نيازمند عبادت است ، نماز در طول تاريخ و در اديان مختلف وجود داشته است اما شايد نحوه و کيفيت آن تغيير يافته ؛ سعي ما بر اين است تا در چند عنوان بتوانيم نکاتي درباره نماز ، در موضوعات مختلف ارائه نماييم :

 

قبل از آنکه حضرت محمد صلي الله عليه و آله به رسالت مبعوث شوند ، نماز در آئين حضرت عيسي (ع) هم وجود داشته چراکه قرآن از زبان عيسي (ع) چنين نقل مي کند : " و اوصاني بالصلوة " خداوند مرا به نماز سفارش کرده است (مريم /31)

 

و قبل از آن نيز در دين موسي (ع) نماز بوده است چراکه خداوند به موسي چنين خطاب مي کند : " اقم الصلوه لذکري " (طه/14)  و قبل از موسي ، در زمان حضرت شعيب نيز نماز به عنوان يکي از عبادات وجود داشته است چراکه در قرآن چنين آمده : " يا شعيب اَ صلواتک تامرک " (هود/87) و قبل از همه آنها ، در دين ابراهيم (ع) نيز بوده چراکه او از خداوند براي خود و ذريه اش توفيق اقامه نماز را مي خواهد : " رب اجعلني مقيم الصلوه و من ذريتي " (ابراهيم/40)

 

 

و اين هم کلامي از لقمان است که به فرزند خود چنين مي گويد:

 

" يا بني اقم الصلوه و امر بالمعروف و انه عن المنکر" (لقمان/ 17)

 

پسر من نماز را بپادار و امر به معروف و نهي از منکر کن.

 

 

نکته جالبي که در آيه آخر وجود دارد اينست که معمولا در کنار نماز سفارش به زکات مي شود ولي چون در اين آيه مخاطب فرزند لقمان (ع) است و نوجوانان معمولا اندوخته مالي چنداني ندارند ؛ در اين آيه در کنار سفارش به امر به معروف و نهي از منکر سفارش شده است.

 

---

« نماز در کلام امير مومنان علي عليه السلام»

 

وصف نماز را بايد از کسي شنيد که خود به راستي اقامه کننده آن بود . کسي که نماز با تک تک سلولهاي مبارکش عجين شده و آن را با  تمام وجود برپا مي نمود .

 

ذره ذره خاک مدينه ، مکه ، کوفه هر جايي که ايشان قدم نهاده است ، گواه راز و نيازها و نمازهاي حقيقي آن بزرگوار است . هنوز پژواک نواي دلنشين مناجات امام علي (ع) در جان هستي طنين انداز است . پس گوش جان به فرموده هاي آن امام همام مي سپاريم ، تا آداب قيام به نماز را که ستون دين است ، فرا گرفته و عامل به آن باشيم .

 

"اهميت و فضيلت نماز "

 

- شما را به نماز و مراقبت از آن سفارش مي کنم ، زيرا نماز برترين عمل و ستون و اساس دين شما است . (1)

 

- وقتي که بنده اي سجده مي کند ، ابليس فرياد مي زند : واي بر من! او اطاعت کرد ، ولي من معصيت کردم ، او سجده کرد و من از اين عمل سرباز زدم. (2)

 

- گناهي که پس از آن مهلت يافتم تا دو رکعت نماز گزارم و از خدا اصلاح آن گناه را بخواهم ، مرا اندوهگين نکرد. (3)

 

- نماز ستون دين است و اولين عمل انسان است که خدا بدان نظر مي کند، اگر صحيح بود ، به ساير اعمال نيز نظر مي فرمايد و اگر صحيح نباشد در هيچ عمل ديگر نمي نگرد و کسي که تارک نماز باشد بهره اي از اسلام ندارد .(4)

 

" نماز امام علي (ع)"

 

- بار خدايا! من نخستين کسي هستم که به حق رسيدم ، آن را شنيدم و پذيرفتم . هيچ کس مگر رسول خدا (ص) در نماز بر من پيشي نگرفت. ( 5)

 

- بار خدايا! اين نماز را که در پيشگاه تو به جاي آوردم ، نه به جهت نيازي است که به آن داري و نه به خاطر ميل و رغبتي است که در آن داري ، بلکه براي بزرگداشت و پذيرش فرمان تو است که مرا به انجام آن فرمان داده اي . خدايا! اگر در نماز من عيبي است ، يا رکوع و سجود آن ناقص است ، مرا باز خواست مکن و با پذيرش و آمرزش خود ، بر من تفضل و عنايت فرما. (6)

 

- چون وقت نماز فرا مي رسيد ، علي (ع ) بر خود مي لرزيد. به او مي گفتند : يا امير المؤمنين ! ترا چه شده است ؟ مي فرمود: وقت اداي امانتي رسيده است که خداوند آن را بر آسمان ها ، زمين و کوه ها عرضه کرد ، آنها از قبول آن ابا کردند و از آن بيمناک شدند .(7)

 

- امير المؤمنين (ع) رکوع نماز را آن قدر طولاني مي کرد که عرق از ساق پاي وي جاري و زير قدم هاي مبارکش تر ميشد .(8)

 

- هنگامي که براي حضرت علي (ع) مشکلي پيش مي آمد ، به نماز پناه مي برد و آيه « واستعينوا بالصبر و الصلوة » ( از صبر و نماز ياري جوييد) را تلاوت مي کرد .(9)

 

"آثار و اسرار نماز "

 

- هنگامي که انسان در حال نماز است ، اندام ، لباسش و هر چه پيرامون اوست ، خدا را تسبيح مي گويند .(10)

 

- نماز ، قلعه و دژ محکمي است که نماز گزار را از حملات شيطان نگاه مي دارد .(11)

 

- نماز ، گناهان را مانند ريزش برگ درختان فرو مي ريزد .(12)

 

- اگر نمازگزار بداند که چقدر از رحمت خداوند را فرا گرفته است ، سرش را از سجده بر نمي دارد .(13)

 

- پيامبر خدا (ص) نماز را به چشمه آب گرمي که در خانه است و شخص شبانه روز پنج بار خود را در آن شستشو دهد ، تشبيه کرده است . بدون ترديد چرک و آلودگي در بدن چنين کسي باقي نخواهد ماند .(14)

 

- ( بندگان مؤمن ) هنگامي که نماز مي خوانند ، به نشان تواضع ، گونه ها را به خاک مي سايند و براي اظهار کوچکي و خاکساري ، اعضاي خود را بر زمين مي گذارند .(15)

 

" آمادگي قبل از نماز "

 

- اميرالمؤمنين (ع) فرمود : پيغمبر خدا (ص) فرموده است : روز قيامت خداوند امت مرا در ميان ساير امت ها در حالي محشور مي کند که آثار نوراني وضو در ايشان پيداست .(16)

 

- روزي حضرت علي (ع) به فرزندش محمد حنيفه فرمود : ظرفي آب بياور. محمد آب آورد ، حضرت دست هاي خود را شست و فرمود : به نام خدا تبرک مي جويم ، از او کمک مي خواهم ، حمد و سپاس مخصوص خدايي است که آب را پاک و پاک کننده ساخت. سپس آب در دهان گردانيد و عرض کرد: خداوندا روزي که ترا ملاقات مي کنم ، حجتم را به من تلقين کن و زبانم را براي ذکرت بگشاي . آنگاه با آب ، بيني خود را شسته و عرض کرد : خدايا بوي بهشت را بر من حرام مکن و من را از کساني قرار ده که بوي نسيم و عطر بهشت را حس مي کنند . سپس صورتش را شست و عرض کرد: خداوندا روزي که تبهکاران روسياهند ، مرا رو سپيد گردان و روزي که صالحان رو سفيدند ، روسياهم مکن. آنگاه دست راستش را شست و عرض کرد : خدايا کارنامه ام را به دست راستم و برگه اقامت ابدي در بهشت را به دست چپم بده و حساب مرا آسان گير.

 

پس از آن ، دست چپش را شست و عرض کرد: خدايا کارنامه را به دست چپم مده ، آن را بر گردنم مينداز و من از پاره هاي آتش به تو پناه مي برم .آن گاه سرش را مسح کرد و عرض نمود : خداوندا جامه هاي رحمت ، برکت و عفوت را بر من بپوشان. سپس دو پاي خود را مسح کرد و عرض نمود : خدايا روزي که قدم ها در آن مي لغزند ، گام هاي مرا بر صراط ، ثابت و استوار فرما و سعي و تلاشم را در چيزي قرار ده که تو از من راضي باشي. (17)

 

- زماني بر مردم بگذرد که کارهاي ناشايست بسيار گردد ، هر يک از شما که آن زمان را درک کند ، نبايد شبها بدون وضو بخوابد. (18)

 

- مراقب اول وقت بودن نمازهاي پنجگانه باشيد ، زيرا اين نمازها در پيشگاه خداوند عزوجل داراي موقعيتي خاص هستند .(19)

 

- هر که بانگ ( اذان ) را بشنود و بدون علت به آن پاسخ ندهد ، پس نمازي براي او نيست .(20)

 

- هر کسي که نماز خود رابا اذان و اقامه بخواند ، صفي از فرشتگان پشت سر او به نماز مي ايستند که دو طرف آن صف ديده نمي شود و هر کس نماز خود را با اقامه تنها بخواند ، يک فرشته پشت سر او نماز مي گزارد .(21)

 

- در چهار زمان دعا را غنميت شماريد : 1- هنگام قرائت قرآن ، 2- هنگام اذان 3- هنگام نزول باران 4- هنگام روبرو شدن دو لشگر مؤمنين و کفار براي جنگ.(22)

 

- « قد قامت الصلوة » بدين معنا است که هنگام ديدار ، راز و نياز ، برآورده شدن خواسته ها ، دريافت آرزوها و همچنين زمان رسيدن به خداوند ، کرامت ، آمرزش ، بخشش و خشنودي او فرا رسيده است .(23)

 

"حضور قلب"

 

- اي کميل! شأن و مقام تو به خواندن نماز ، گرفتن روزه و دادن صدقه نيست . همانا شأن و قدر آدمي آن است که نماز با قلبي پاک انجام پذيرد ، مورد قبول خداوند باشد و با خضوع و خاکساري ادا شود .(24)

 

- هر که نماز به جاي آورد در حاليکه حق نماز را بشناسد آمرزيده شده است .(25)

 

- در حال کسالت و چرت زدن نماز نخوانيد و در حال نماز به فکر خودتان نباشد ، زيرا در محضر خدا ايستاده ايد به درستي که آن مقدار از نماز بنده قبول مي شود که قلباً به خدا توجه داشته باشد .(26)

 

- نماز ، تنها قيام و قعود (برخاستن و نشستن) نيست ، همانا نماز اخلاص تو است که جز خدا ، اراده ديگري نکني.(27)

 

"اعمال و ذکرهاي نماز"

 

- سوره فاتحه را خداوند به محمد (ص) و امت او عطا کرد و با حمد و سپاس برخود آن را آغاز کرد . سپس با دعا و ثناي خداوند عزوجل ادامه يافت . من از پيامبر خدا (ص) شنيدم که فرمود: « خداوند مي فرمايد: سوره حمد را ميان خود و بنده ام تقسيم کرده ام ، پس نيمي از آن من و نيمي از آن بنده من است . و بنده ام هر چه (در آن) بخواهد به او مي دهم .

 

پس هنگامي که بنده بگويد : " بسم الله الرحمن الرحيم" خداوند مي فرمايد: بنده ام به نام من شروع کرده ، پس بر من لازم شد که امورش را کامل کنم و اموالش را بر او مبارک گردانم .

 

و هنگامي مي گويد: " الحمدلله رب العالمين" خداوند مي فرمايد: بنده ام مرا ستايش کرد و فهميد نعمتهايي که دارد از من است و بلاهايي که از او دفع شده با نيروي من است ، شما را گواه مي گيرم ، چند برابر نعمتهاي دنياييش در آخرت به او بدهم و بلاي آخرت را از او برگردانم، به همان گونه اي که بلاي دنيا را از او بر مي گرداندم . و وقتي بگويد: "الرحمن الرحيم" خداوند مي فرمايد: شهادت داد ، من بخشنده و مهربانم ، شما را گواه مي گيرم از رحمتم بهره او را فراوان گردانم و از عطايم سهم وي را بسيار دهم .

 

پس وقتي بنده مي گويد : " مالک يوم الدين" خداوند مي فرمايد : شما را به شهادت مي گيرم ، همان گونه که اعتراف نمود ، من مالک روز رستاخيز هستم ، در روز حساب ، حسابش را بر او آسان گردانم ، حسناتش را بپذيرم و از گناهش درگذرم .

 

وقتي بگويد: " اياک نعبد" خداوند مي فرمايد: بنده ام درست گفت ، او مرا عبادت مي کند ، من نيز به او پاداشي در قبال عبادتش بدهم که هر کسي در عبادتش براي من با او مخالفت کرده رشک برد .

 

پس وقتي بگويد: " اياک نستعين" خداوند مي فرمايد : از من کمک خواست و به من پناه آورد ، شما را گواه مي گيرم ، او را در کارش ياري کنم ، در گرفتاري کمکش کنم و در روز رستاخيز در هنگام سختي ها دستش را بگيرم ( تا اين فراز حمد ، از آن خداوند است.)

 

هنگامي که بنده بگويد: " اهدنا الصراط المستقيم" تا آخر سوره ، خداوند بزرگ مي فرمايد : اين براي بنده ام و هر چه که بخواهد به او مي دهم ، خواسته او را اجابت کردم و هر چه آرزو نمود به او دادم و از هر چه مي ترسيد ايمني اش بخشيدم. (28)

 

- از امام علي (ع) پرسيدند: معناي رکوع چسيت؟ فرمود: يعني به تو ايمان آوردم ، اگر چه گردنم را بزني .

 

- معناي « سبحان ربي العظيم و بحمده » اين است که : خدا منزه است ، بزرگي از آن خداوند است و پروردگارم ، همان خالق من است . فقط او بزرگ است و عظيم. (29)

 

- سجده را طولاني کنيد ، هيچ کاري بر ابليس سنگين تر از اين نيست که فرزند آدم را در حال سجده ببيند ، چون به او دستور سجده داده شد ، ولي عصيان ورزيد ، در حالي که فرزند آدم مأمور به سجده شد و اطاعت کرد و نجات يافت. (30)

 

- از اميرالمؤمنين (ع) معني و تفسير سجود را پرسيدند ، حضرت فرمود: سجود يعني خدايا مرا از خاک آفريدي ، و چون سر از سجده برداي ، بدين معنا است که مرا از آن برانگيختي . و چون مجدداً سر به سجده نهي ، يعني اين که دوباره مرا به زمين بازخواهي گرداند و سر برداشتن از سجده دوم ، يعني اين که مرا مجدداً از زمين بر مي انگيزي . معناي « سبحان ربي الاعلي» چنين است : " سبحان" يعني خالق و پروردگار من منزه است از صفات ناپسند و " اعلي" يعني: او در ملکوت خود علو و رفعت دارد ، تا جايي که بندگان همگي تحت امر و مقهور عزت اويند و اوست که تدبير امور بندگان ، آسمان و زمين مي کند و همه به سوي او عروج مي کنند .(31)

 

- قنوت و سجده طولاني در نماز ، نماز گزار را از عذاب آتش نجات مي دهد .(32)

 

- معناي تشهد تجديد و تکرار شهادتين است که تجديد ايمان و اسلام و اعتراف به مبعوث شدن بعد از مرگ است . معناي " السلام عليکم و رحمة الله و برکاته" : از خداوند ترحم خواستن براي خود و همه بندگان است که خود سبب ايمن شدن از عذاب قيامت است .(33)

 

سهل انگاري در نماز

 

- دزدترين مردم کسي است که از نمازش بدزدد. ( کم بگذارد) ( 34)

 

آثار ترک نماز

 

- آيا به پاسخ اهل دوزخ گوش فرا نمي دهيد ، وقتي از آنها سوال مي شود : " چه چيز شما را گرفتار دوزخ ساخت؟ گويند : ما از نمازگزاران نبوديم" . (35)

 

قبولي نماز

 

- علي (ع) خطاب به کميل فرمود : اي کميل! نگاه کن ، ببين که در کجا نماز مي گزاري و بر روي چه چيز به نماز ايستاده اي . اگر آن چيزي را که براي نمازت استفاده مي کني حلال و مباح نباشد ، نمازت قبول نيست .( 36)

 

تعقيبات نماز

 

رسول اکرم (ص) به من فرمود: يا علي! در تعقيب هر نمازي آية الکرسي را بخوان ، زيرا کسي آن را پاس نمي دارد ، مگر پيامبر باشد يا به مقام صديق و شهيد رسيده باشد .( 37)

خداي منان از روي لطف بي پايان بر آدميان منّت نهاده، به آنها اجازه معراج به عالم ملک و ملکوت عطا فرموده و نماز را نردبان ترقي و ابزار ارتقاء به عالم بالا قرار داده است.

 

انسان خاکي که همواره اسير اميال نفساني و غرايز حيواني است، به هنگام نماز پرده هاي ظلماني جهان ماده را کنار مي زند، جاذبه دست و پاگير کره خاکي را مي شکند، موانع نيرومند عالم شغلي را از جلوي پايش بر مي دارد و به جهان بالا راه مي يابد، با خداي خود بي واسطه سخن مي گويد، و درد دل مي نمايد و خود را از چنگال نفس و شيطان مي رهاند.

 

نماز اوج معراج انسان، راز و نياز با خداي سبحان، موجب نزول رحمت يزدان، سنگر مبارزه با نفس و شيطان، بازدارنده انسان از خطا و عصيان، وسيله ي تقرب پارسايان و رمز بندگي مخلصان است.

 

 

نمازگزاران چه کساني هستند؟

 

در قرآن کريم  ضمن آياتي خداي متعال نمازگزاران واقعي را معرفي مي نمايد و اينکه اقامه نماز چه تأثيري در زندگي مادي و معنوي انسان دارد را ذکر مي کند که بدين وسيله اهميت اقامه نماز را بيان مي دارد.

 

 

نماز؛ نشانه مومن

 

" قل لعبادي الذين امنوا يقيمواالصلوة و ينفقوا مما رزقناهم سراً و علانية من قبل ان ياتي يوم لا بيع فيه ولا خلال." (ابراهيم / 31)

 

بگو به بندگان من که ايمان آورده اند، نماز را بر پا دارند و از آنچه به آنها روزي داده ايم پنهان و آشکار انفاق کنند، پيش از آن که روزي فرا رسد که نه چيزي توان خريد و نه دوستي کسي "جز خدا" به کار آيد .

 

در اين آيه خداوند به وسيله پيامبراکرم(ص) به بندگاني که ايمان آورده اند دستور مي دهد که تا روز قيامت او را رها نکنند که در آن روز هيچ مجالي براي جبران از دست داده ها نيست و از ميان تمام راههايي که به خدا مي رسد، اقامه نماز و انفاق – يقيمواالصلوة و ينفقوا – را بيان مي کند. چرا که تمام دستورات ديگر (که اصلاح بين خدا و بندگان و بنده با بندگان ديگر است) از اين دو رکن منشعب مي شود و اين تاکيدي ديگر بر اهميت نماز است.

 

در جاي ديگر مي فرمايد:

 

"انما المومنون الذين اذا ذکرالله وجلت قلوبهم و… . الذين يقيمون الصلوة و مما رزقناهم ينفقون." (انفال / 2- 3)

 

مومنان کساني هستند که چون ذکري از خدا شود، "از عظمت و جلال خدا " دلهايشان ترسان مي شود و … . کساني که نماز را به پا مي دارند و از هر چه روزي آنها کرديم انفاق مي کنند.

 

در اين آيه از جمله صفات بارز مومنان را اقامه نماز مي داند. چرا که وقتي ايمان در دل مستقر گرديد، انسان به سوي عبوديت معطوف شده و با اخلاص و خضوع، پروردگار خود را عبادت مي کند که از بهترين مظاهر آن نماز است. "وجل" همان حالت خوف و ترسي است که به انسان دست مي دهد که سرچشمه آن يکي از اين دو چيز است: گاهي به خاطر درک مسئوليتها و احتمال عدم قيام به وظايف لازم در برابر خدا مي باشد، و گاهي به خاطر درک عظمت مقام و توجه به وجود بي انتهاي او است. مومنان در پرتو احساس مسئوليت و درک عظمت پروردگار و همچنين ايمان فزاينده و بلندنگري توکل، از نظر عمل داراي دو پيوند محکمند، پيوند و رابطه نيرومندي با خدا و پيوند و رابطه نيرومندي با بندگان خدا.

 

تعبير به اقامه نماز (به جاي خواندن نماز) اشاره به اين است که نه تنها خودشان نماز مي خوانند بلکه کاري مي کنند که اين رابطه محکم با پروردگار هميشه و در همه جا بر پا باشد.

 

خداي متعال در آيه ديگر مي فرمايد:

 

"والمومنون والمومنات بعضهم اولياء بعض يامرون بالمعروف و ينهون عن المنکر و يقيمون الصلوة …" (توبه / 71)

 

و مردان و زنان با ايمان يار و ياور يکديگرند، امر به معروف و نهي از منکر مي کنند و نماز برپا مي دارند… مؤمنين علاوه بر اين که به خاطر دوستي و محبتي که نسبت به يکديگر دارند، همديگر را به نيکي ها دعوت و از بديها و منکرات باز مي دارند و بر خلاف منافقان که دلهايشان را گرد سياه نسيان ياد حق فرا گرفته، دلهايشان از ياد حق سرشار بوده و به نور ذکر خدا جلا يافته است و براي محکم شدن رشته ياد خدا نماز را بر پا مي دارند و قرآن را وسيله هدايت و بشارت براي مومناني مي دانند که (هدي و بشري للمومنين. الذين يقيمون الصلوة و يوتون الزکاة و هم بالاخرة هم يوقنون. – قرآن – وسيله هدايت و بشارت براي مومنان است. کساني که نماز را بر پا مي دارند و زکات را ادا مي کنند و به آخرت يقين دارند.)

 

خداي متعال در سوره مومنون / آيه 1 و 2 مي فرمايد:

 

"قد افلح المومنون. الذين هم في صلاتهم خاشعون."

 

مومنان رستگار شدند. آنها که در نمازشان خشوع دارند.

 

در اين آيات رستگاري را براي مومنان مي داند، کساني که نه تنها ايمان در قلوبشان وارد شده بلکه به صفات حسنه اي نيز متصفند. اولين آنها خشوع در نماز است. قرآن با بيان اين ويژگي، اين نکته را يادآوري مي کند که نماز الفاظ و حرکات بي روح نيست بلکه به هنگام نماز مومنان آن چنان متوجه پروردگار مي شوند که خود را ذره اي مي بينند در برابر وجود بي پايان. قرآن در واقع نماز را اولين شرط ايمان ذکر مي کند. لذا مومنان براي حفظ ارتباط خود با اين وجود بي پايان، بر نمازهايشان مواظبت مي کنند. "والذين هم علي صلواتهم يحافظون." (مومنون / 9) و آنها که بر نمازهايشان محافظت دارند.

 

مومنان واقعي از نماز تنها به اداي الفاظ بسنده نمي کنند بلکه با محافظت و مراقبت بر اوقات نماز، حفظ خشوع و خضوع در نماز و درک مفاهيم نماز و اين که در پيشگاه چه کسي اقامه مي شود، نمازي با روح و روح بخش برپا مي دارد.

 

 

نماز؛ از ويژگيهاي متقين

 

"ذلک الکتاب لاريب فيه هدي للمتقين. الذين يومنون بالغيب و يقيمون الصلوة و مما رزقناهم ينفقون." (بقره / 2 و 3)

 

اين کتاب – قرآن – بي هيچ شک راهنماي پرهيزکاران است. کساني که به جهان غيب ايمان آورند و نماز به پاي دارند و از هر چه روزيشان کرديم به فقيران انفاق کنند.

 

از نشانه هاي پرهيزکاران، ايمان به غيب است و اين نخستين نقطه جدايي مومنان از غير آنهاست، ويژگي ديگر آنها، برپا داشتن نماز است. نماز که رمز ارتباط با خدا است، مومناني را که به جهان ماوراء طبيعت راه يافته اند در يک رابطه دائمي و هميشگي با آن مبدا بزرگ آفرينش نگه مي دارد، آنها تنها در برابر خدا سر تعظيم خم مي کنند، و تنها تسليم آفريننده بزرگ جهان هستي هستند، و به همين دليل ديگر خضوع در برابر بتها، و يا تسيلم شدن در برابر جباران و ستمگران، در برنامه آنها وجود نخواهد داشت.

 

چنين انساني احساس مي کند از تمام مخلوقات ديگر فراتر رفته، و ارزش آن را پيدا کرده که با خدا سخن بگويد، و اين بزرگترن عامل تربيت او است.

 

کسي که شبانه روز حداقل پنج بار در برابر خداوند قرار مي گيرد، و با او به راز و نياز مي پردازد، فکر او، عمل او، همه خدايي مي شود، و چنين انساني چگونه ممکن است برخلاف خواست او گام بردارد. مشروط بر اينکه راز و نيازش به درگاه حق، از جان و دل سرچشمه گيرد و با تمام قلب رو به درگاهش آورد.

 

 

نماز از علامتهاي اولوالالباب

 

"… انما يتذکر اولوالالباب. الذين يوفون بعهدالله  ولا ينقضون الميثاق. والذين يصلون ما امرالله به ان يوصل و يخشون ربهم و يخافون سوء الحساب. والذين صبروا ابتغاء وجه ربهم و اقاموا الصلوة … (رعد / 19 تا 22)

 

به درستي که صاحبان خرد متذکر مي شوند – کساني که به عهد خدا وفا مي کنند و پيمان نمي شکنند – و کساني که آنچه را خدا به پيوند آن امر کرده اطاعت مي کنند و از خدا مي ترسند و به سختي هنگام حساب مي انديشند و کساني که در طلب رضاي خدا راه صبر پيش مي گيرند و نماز به پا مي دارند…

 

در اين آيات براي اولوالالباب (صاحبان مغز و انديشه) صفاتي را بر مي شمارد. از جمله صفات آنان - که پايان نيک و باغهاي جاويدان بهشت به آنان وعده داده شده است – برپا داشتن نماز است و با اين که در اين آيات، وفاي به عهد الهي، پيوندهاي الهي و صبر را ذکر کرده و نماز را مي توان از مصاديق آنها برشمرد ولي به طور جداگانه به آن اشاره شده و اين به علت نقش فوق العاده اي است که نماز در طهارت روح و روان انسانها دارد و اهميت فوق العاده اي را که خداوند براي آن قائل است مي رساند.

 

 

نماز از نشانه هاي محسنين

 

"… هدي و رحمة للمحسنين. الذين يقيمون الصلوة و يوتون الزکوة و هم بالاخرة هم يوقنون." (لقمان / 3 و4)

 

…(قرآن) مايه هدايت و رحمت براي نيکوکاران است. کساني که نماز بر پا مي دارند و زکات را ادا مي کنند و به آخرت يقين دارند.

 

در اين آيه خداي متعال، قرآن که هيچ سخن باطلي در آن راه نداشته و محتواي مستحکمي دارد را مايه هدايت و رحمت نيکوکاران مي داند و سپس نشانه هاي آنها را بيان مي کند که اولين آنها برقراري پيوند محکم با خدا (اقامه نماز) است.

 

 

نماز، ويژگي مصلحان

 

"والذين يمسکون بالکتاب و اقامواالصلوة انا لا نضيع اجرالمصلحين." (اعراف / 170)

 

و کساني که به کتاب (خدا) تمسک جويند و نماز را بر پا دارند، پاداش بزرگي خواهند داشت زيرا ما پاداش مصلحان را ضايع نخواهيم کرد.

 

اجر و پاداش براي کساني است که کمترين مخالفتي با کتاب خدا انجام نداده بلکه دستورات آن را مو به مو انجام داده و براي  تحقق مفاهيم آن از جان و دل مي کوشند؛ که از جمله آنها امر به نماز است. آنها با نماز، ياد خدا و خضوع در برابر او – که جان همه دستورات ديني است – را حفظ کرده و با استحکام پيوند با خدا، در هر کار و برنامه اي او را حاضر و ناظر بر اعمال خود مي بينند و بنابراين با دستورات حق تعالي مخالفت نمي کنند. اينکه مي بينم از ميان فرمانهاي خدا خصوصاً روي نماز تکيه شده است به خاطر آن است که نماز واقعي پيوند انسان را با خدا چنان محکم مي کند که در برابر هر کار و هر برنامه او را حاضر و ناظر مي بيند و مراقب اعمال خويش مي باشد.

 

 

مولفه اي از مخبتين

 

"… و بشرالمخبتين. الذين اذا ذکرالله وجلت قلوبهم  والصابرين علي ما اصابهم  والمقيمي الصلوة و مما رزقناهم ينفقون." (حج / 34 و 35)

 

و بشارت ده متواضعان را. کساني که وقتي نام خدا برده مي شود دلهايشان مملو از خوف پروردگار مي شود و در برابر مصائب شکيبا هستند و نماز را بر پا مي دارند و از آنچه روزيشان داده ايم انفاق مي کنند.

 

فروتنان، نه تنها هنگام ياد خدا درونشان از خوف خداوند سرشار مي شود و بر مصائب صبورند بلکه آثار تواضع دراعمال آنها نيز ظاهر مي شود و در برابر يکتاي بي همتا به سجده مي افتند و پيشاني بر خاک مي سايند.

 

 

نشانه اي از دانشمندان

 

"…انما يخشي الله من عباده العلماء انّ الله عزيز غفور. ان الذين يتلون کتاب الله و اقاموا الصلوة…" (فاطر / 28 و 29)

 

از ميان بندگان خدا تنها دانشمندان از او مي ترسند، خداوند عزيز و غفور است. کساني که کتاب الهي را تلاوت مي کنند و نماز را برپا مي دارند.

 

از ميان بندگان، دانشمندانند که به مقام عالي خشيت يعني ترس از مسئوليت توام با درک عظمت مقام پروردگار نائل مي گردند، اين حال "خشيت" مولود سير در آيات آفاقي و انفسي و آگاهي از علم و قدرت پروردگار، و هدف آفرينش است.

 

"راغب" در "مفردات" مي گويد: خشيت به معني ترسي است آميخته ي با تعظيم، و غالباً در مواردي به کار مي رود که از علم و آگاهي به چيزي، سرچشمه مي گيرد و لذا در قرآن مجيد اين مقام مخصوص عالمان شمرده شده است.

 

در قرآن کريم يکي از ويژگي هاي دانشمندان، تلاوت کتاب خدا و اقامه نماز مطرح شده است.

 

قابل ذکر است که منظور از تلاوت قرآن، قرائت سرسري و نيز منظور از اقامه نماز، خواندن صرف نيست.

 

 

 

و اما نشانه اي از ياران خدا

 

"… ولينصرن الله من ينصره ان الله لقوي عزيز. الذين ان مکناهم في الارض اقامواالصلوة …"(حج / 40-41)

 

و خداوند کساني را که او را ياري کنند، ياري مي کند. خداوند قوي و شکست ناپذير است. (ياران خدا) کساني هستند که هرگاه در زمين به آنها قدرت بخشيديم، نماز را بر پا مي دارند.

 

در اين آيات به ياوران خدا وعده ياري داده مي شود و سپس ويژگي آنها را بر مي شمرد. اولين ويژگي آنها اين است که بعد از اين که در زمين به قدرت برسند نماز را بر پا مي دارند. آنها پس از پيروزي، آن را از خود نمي دانند بلکه لطفي از جانب خدا مي دانند و برعکس شاهان و ستمگران از باده پيروزي سرمست و مغرور نمي شوند، بلکه با برپايي نماز، ارتباطشان را با خدا محکمتر کرده و تشکر او را به جا مي آورند.

 نماز از جمله عباداتي است كه علاوه بر اين كه در قرآن در آيات زيادي بر آن تأكيد شده، همراه با عبادات و دستورات ديني مختلفي نيز آمده است. كه در اين مطلب به آن اشاره مي كنيم.

 

 نماز و انفاق

 در سوره بقره از جمله صفات پرهيزكاران را اقامه نماز و انفاق بر مي شمارد... و يقيمون الصلوة و مما رزقناهم ينفقون"(1)... و نماز به پاي دارند و از هر چه روزي شان كرديم ( به فقيران) انفاق كنند."

 

 

 نماز و زكات

 در آيات زيادي از قرآن، نماز همراه با زكات مطرح شده است. زيرا نماز رابطه با خالق را محكم مي كند و زكات به استحكام رابطه هاي بين خلق كمك مي كند: " واقيمواالصلوة و اتواالزكوة..."(2) و نماز به پا داريد و زكات بدهيد... ."

  

 نماز و روزه

 " واستعينوا بالصبر و الصلوة..."(3) و از صبر و نماز ياري جوييد... .

 

در تفاسير و روايات مختلف، مراد از صبر را در اين آيه، روزه دانسته اند.(4)

 

 

 نماز و حج

 " واذ جعلناالبيت مثابة للناس و امناً واتخذوا من مقام ابراهيم مصلي ..."(5) ( و به خاطر بياوريد) هنگامي را كه خانه كعبه را محل بازگشت و مركز امن و امان براي مردم قرار داديم ( و براي تجديد همين خاطره) از مقام ابراهيم نمازگاهي براي خود انتخاب كنيد... ."

 

  

نماز و عدالت

 " قل امر ربي بالقسط و اقيموا وجوهكم عند كل مسجد..." (6) بگو پروردگارم به عدالت فرمان داده است، و توجه خويش را در هر مسجد به سوي او كنيد..." خداوند به پيامبر فرمان داده است كه هر چيز را در مورد صحيح خود به كار برده و به جاي خود بنهيد و فقط به سوي او و براي او و خالصانه عبادت كنيد.

 

  

نماز و جهاد

 در آيه40 سوره حج، يكي از فلسفه هاي جهاد را جلوگيري از تخريب نمازخانه ها و عبادتگاهها بيان مي كند. " الذين اخرجوا من ديارهم بغير حق الا ان يقولوا ربناالله و لولا دفع الله بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بيع و صلوات و مساجد يذكر فيها اسم الله كثيراً..." همانا كه به ناحق از خانه خود بدون هيچ دليلي اخراج شدند جز اين كه مي گفتند پروردگار ما الله است و اگر خداوند بعضي از آنها را به وسيله بعضي ديگر دفع نكند، ديرها، صومعه ها و معابد يهود و نصارا و مساجدي را كه نام خدا در آن بسيار برده مي شود، ويران مي گردد... ." به اين ترتيب حتي به قيمت خون دادن، بايد از مكان نماز و عبادات حفاظت و حراست كرد.

  

 

نماز و امر به معروف و نهي از منكر

 لقمان ضمن بيان سفارشاتي به پسرش، به او توصيه مي كند كه : " يا بني اقم الصلوة و امر بالمعروف و انه عن المنكر..."(7) اي فرزند عزيزم نماز را به پا دار و امر به معروف و نهي از منكر كن..."

 

با برپايي نماز كه انسان را از زشتي ها و منكرات باز مي دارد، روح و جان خود را از همه آلودگي ها پاك و به صفات پسنديده آراسته كنيد و آنگاه مردم را به خوبي ها امر و از بدي ها و منكرات نهي نماييد.

 

 

 نماز و تلاوت قرآن

 " ان الذين يتلون كتاب الله و اقامواالصلوة..."(8)؛ آنها كه كتاب خدا را تلاوت كرده و نماز به پا مي دارند...

 

 

 نماز و مشورت

 "والذين استجابوا لربهم و اقامواالصلوة و امرهم شوري بينهم..."(9) و آنان كه امر خدا را اجابت كردند و نماز را به پا داشتند و كارشان را به مشورت يكديگر انجام دهند... . مؤمنان به وسيله نماز ارتباط خود را با خدا محكم تر كرده و با مشورت با يكديگر، موجبات دلگرمي ديگران را فراهم آورده و وحدت بيشتري را در جامعه اسلام سبب مي شوند.

 

 

 نماز و اعطاي وام

 "... و اقيمواالصلوة و اتواالزكوة و اقرضواالله قرضاً حسناً..."(10)؛ ... و نماز به پا داريد و زكات بدهيد و به خدا قرض نيكو دهيد و براي خدا به محتاجان قرض الحسنه دهيد... . هرگاه انسان نماز را با نيت خالص و با حفظ تمام اركان آن و با مداومت اقامه كرد آنگاه همه چيز را از خدا و به سوي او مي داند و لذا مي تواند زكات مال خود را بپردازد و چون به مالكيت روز جزاي خداوند معتقد است و پاداش آن روز را باور دارد، مال خود را انفاق مي كند و به نيازمندان قرض الحسنه مي دهد. حال چون از همه بدي ها پيراسته شده، در جهت آراسته شدن جامعه به صفات انساني، تلاش و كوشش مي كند و حتي از بذل جان خود نيز دريغ نمي ورزد. نيز هرگاه از او در امري نظر بخواهند، بدون سوء نيت، تمام اطلاعات و دانسته هاي خود را بدون كم و كاست در اختيار آنها قرار مي دهد و به اين ترتيب در برقراري عدالت در تمام شئونات آن كمك مي كند.

 

  

پي نوشت ها:

 

1. بقره/ 3 و نيز در آيه 29 سوره فاطر و آيه 38 سوره شوري اين دو همراه آمده اند.

 

2. بقره/43 و در آيات زياد ديگري از جمله در آيات83، 110، 177و 277 همين سوره، اين دو همراه ذكر شده اند.

انا اعطيناك الكوثر

زيباترين گل وجود ، فاطمه ( س ) برشاخسار نبوت شكفته است .

ميلاد فاطمه ( س ) ، اذان عشق در گوش هستی است ،

                                    

                                  سرود عفاف ،برلب وجود است ،

                           

                      جوشش كوثر ، بركرانه قيامت ارزش هاست .

              

                                      طلوع مهر كمال ،درسپهرجلال است ،

 

              ميلاد فاطمه ( س ) روز مادر است ،

               چرا كه او به مادری آبروی بخشيد،

 

  روز زن است ،چرا كه او زن را به جايگاه و پايگاه خود در نظام ارزشی جهان آگاه ساخت .

    ميلاد فاطمه ( س ) روزفوران كوثرخير وخجستگی در "غدير نبوت" و"حرای رسالت" است ....

 

       كدام فضيلت را می توان نام بردكه نمونه اعلايش در حيات فاطمه ( س ) نباشد ؟؟؟

 

حجة الوداع (بیوگرافی قسمت بیست و ششم)

وفات

ابا صالح

اباصالــــــــح دلم سامان ندارد           مگر هجــــــــــران تو ایان ندارد

اباصالــــــــــح بیا دردم دوا کن           مرا بادیدنت حاجــــــــت روا کن

اباصالـــــــــح فقیرم من فقیرم           بده دستی که دامانت بگیـــرم

اباصالح چه خوش زیبنده باشد          که آن لعل لبت پر خنده باشد

اباصالـــــــــــح گدایم من گدایم          به جان مادرت بنما نگــــــاهم  

موضوع:

مبارزه با يأس گرائی

هر سال باید بهتر از سال گذشته بود وتلاش وکوشش خود راافزایش داد . چرا که براساس آموزه های دینی هر روز باید از روز قبل بهتر باشد وسطح معلومات بالاتر قرار بگیرد پس بنا براین در مورد سال نسبت به قبل به طریق اولی باید این مسئله محسوس باشد . اگر هر سال نسبت به یگانه منجی عالم ویاور محرومان  عشق می ورزیدیم ومی خواستیم تا هر چه زودتر بیاید درسال جدید با کسب لیاقت بهتر وهمت بالاتر باید به ظهور حضرت حجت (عج) توجه نمائیم وبا اعمال خود ثابت نمائیم که از عاشقان ودل دادگان آن گل سر سبد عالم خلقت هستیم .

باید یک فرهنگ فراگیر بوجود بیاوریم تا تمامی ما مسلمانان به صورت جهانی وهمه جانبه به این مسئله همت داشته باشیم ونگذاریم تا دشمنان ما بر عزم وخواست ما خلل ایجاد کنند وحالت یأس دربین ما رواج دهند . 

امام غائب (ع)

ازامام صادق (ع) پرسیدند:

(چگونه مردوم ازوجود امام غایب وپنهان بهره می گیرند؟

امام فرمود: همان گونه که ازآفتاب درپشت ابرها!)

نورآفتاب سرچشمه تمام جنبشهای حیاتی در روی کره زمین است وهیچ موجود زنده ای بدون آن قادربه ادامه حیات نیست، وهمین گونه است نورآفتاب وجودامام ورهبران آسمانی درزندگی معنوی وانسانی بشر.

آفتاب درپشت ابر، درست مانند یک چراغ درپشت شیشه مات، قسمت قابل توجهی ازنورخودرابه بیرون

می فرستدوظلمت شب راازمیان می برد وروی گیاهان وموجودات زنده اثرمی گذارد، همین طوربرکات روحانی ومعنوی امام (ع) حتی ازپشت پرده غیب به جهان انسانیت می تابد؛ منتهاهمان طورکه هرعمارتی به اندازه روزنه های خودازروشنائی آفتاب استفاده می کند، بهره مردوم ازنورآفتاب ولایت نیزمتناسب باچگونگی ومقدارارتباط وپیوندآنها با اوست.

 

درغیبت مهدی (عج)

امام حضرت مهدی (علیه السلام) فرمود:

درحوادث گوناگنی که دردوران غیبت کبری پیش می آید

به راوایان احادیث مامراجعه نمایید.

اجتماعات انسانی بدون رهبری صحیح سامان نمی یابند به همین دلیل خداوند هیچ گاه بندگان خودرا به حال خود،بدون سرپرست، وانگذارده وهمیشه رهبران الهی درمیان آنها رفت وآمــــد داشــته انــد.

حتی درزمان غیبت ولی عصر حضرت مهدی ارواحنا فداه نخست نائبان خاص وپس ازپایان دوران آنها،

نائبان عام برای رهبری مردوم ازطرف خود آن حضرت تعیین شدند، مردانی مصمم وباایمان وآگاه که به خوبی به محتوای بزرگ کتاب آسمانی

مسلمین قرآن، وبه سنت پیامبر (ص) ومکتب اهلیبیت (ع) آشنائی دارند عهده داراین رسالتند؛

وهرکس به هرنام وهر عنوان دیگری خود راشایسته این مقام بداند مردود است

قال رسول الله صل الله عله و آله

و با اعلام برائت از مشركين سازگار نيست.

بسم‏اللّه
بسم‏اللّه، نشانگر رنگ وصبغه الهى وبيانگر جهت‏گيرى توحيدى ماست.
بسم‏اللّه، رمز توحيد و به نام ديگران رمز كفر و به نام خدا و ديگران نشانه شرك است. نه دركنار نام خدا، نام ديگرى را ببريم و نه به جاى نام او نام ديگرى قرار دهيم. معناىِ «سَبِحّ اسْمَ رَبّك» آن است كه حتى اسم پروردگار نيز بايد از هر شريكى منزّه باشد.
بسم‏اللّه، رمز بقا و دوام است و هرچه رنگ خدايى نداشته باشد فانى است. (188)
بسم‏اللّه، رمز عشق به خدا و توكّل به اوست.
بسم‏اللّه، رمز دورى از تكبر و اظهار عجز به درگاه خداست.
بسم‏اللّه، رمز بيمه‏كردن كارها با نام خداست.
بسم‏اللّه، رمز قداست بخشيدن به كارهاست.
بسم‏اللّه، رمز ذكر و ياد هميشگى خداست كه خدايا ترا در هيچ حال فراموش نمى‏كنم.
بسم‏اللّه، بيانگر هدف انسان است كه خدايا هدفم تو هستى، نه مردم، نه دنيا و نه هوسها.
بسم‏اللّه، يعنى فقط و فقط از او استمداد مى‏جويم نه ديگران.
بسم‏اللّه، بيانگر آن است كه محتواى سوره از مبدأ حق و مظهر رحمت نازل شده است.

واژه اللّه
بعضى ريشه «اللّه» را از «اَلِهَ» به معناى «عَبَدَ» دانسته‏اند و «اللّه» را به معبود واقعى معنى كرده‏اند كه تمام كمالات را دارا باشد.
امّا بعضى ريشه آنرا «وَلِهَ» دانسته‏اند كه بمعناى دلباختگى و عشق و حيرت است. بنابراين كلمه «اللّه» يعنى ذات مقدسى كه جذبه او همه را متحير و شيفته خود ساخته است.
بايد توجه داشت كلمه «خدا» يا «خداوند» ترجمه‏اى كامل براى كلمه «اللّه» نيست، زيرا «خدا» در اصل «خودآى» بوده كه در فلسفه، واجب‏الوجود گفته مى‏شود و كلمه «خداوند» نيز بمعناى صاحب است. چنانكه در ادبيات فارسى مى‏گوييم: «خداوندِ خانه» يعنى صاحبِ خانه.
و ناگفته پيداست كه معناى صاحب يا وجودِ واجب براى ترجمه اللّه كوتاه و نارساست. بلكه «اللّه» يعنى ذاتى كه شايسته عشق و پرستش است، زيرا همه كمالات را در بر دارد.

انتظار بعد نماز

قال رسول الله –صلي الله عليه واله:

انتظار الصلوه بعد الصلوه كنز من كنوز الجنه،.

انتظار كشيدن از نماز تا نماز ديگر گنجي است از گنجهاي بهشت.

منبع :  جامع احاديث الشيعه، ج4،ص78

ادامه مطلب...

نماز ومسواك

قال رسول الله – صلي الله عليه واله:

ركعتين بسواك، احب الي الله –عزوجل-من سبعين ركعه بغير سواك،

دو ركعت نماز با دندانهاي مسواك زده ،نزد خداوند از هفتاد ركعت نماز بدون مسواك بهتر است.

منبع :  سفينه البحار ،ج1،ص675

ادامه مطلب...

شك در نماز

قال الصادق –عليه السلام:

عن زراره ابي بصيره قال :قلنا له :الرجال يشك كثيرا،في صلائه حتي لا يدري كم صلي ولا ما بقي عليه

زراره و ابو بصير مي گويند : از امام (امام صادق يا امام باقر عليهما السلام) پرسيدم :اگر شخصي در نماز شك كند تا شك كند تا آنجا كه نداند چند ركعت خوانده وچقدر باقي مانده است؟حضرت فرمود :اعاده كند . عرض كردم او همواره شك مي كند،حتي اگر نماز را اعاده كند .عرض كردم او همواره شك مي كند ،حتي اگر نماز را اعاده كند .حضرت فرمود : اعدا كند . عرض كردم او همواره شك مي كند ، حتي اگر نماز را اعاده كند. حضرت فرمود : به شكش اعتنا نكند . آنگاه فرمود : شيطان پليد را با شكستن نماز عادت ندهيد ( كه شما را فريب بدهد و به وسوسه بيندازد ) ، زيرا با اين كار ، او در شما طمع مي كند ، شيطان خبيث و پليد است و به آنچه عادت داده شده ، عادت مي كند . پس هرگاه براي يكي از شما و هم اشتباهي حاصل شود ، به آن اعتنا نكنيد و خيلي نماز را نشكنيد ، چرا كه اگر چند بار چنين كرد ديگر شك براي او نمي آيد . زراره گفت كه آن گاه حضرت فرمود : آنشيطان خبيث مي خواهد كه اطاعت شود پس اگر از او اطاعت نشد ، باز خواهد گشت

ادامه مطلب...

ارزش و اهمیت نماز «بر هیچ مسلمانی پوشیده نیست.>>
نماز از ارکان بسیار مهم اسلام است که بپا داشتن آن باعث رضایت و خشنودی خدا می‌گردد.
نماز عامل اتصال و ارتباط بندگان با خداست. رابطه‌ای که نباید هیچگاه گسسته شود و تا آخرین لحظه عمر باید پابرجا بماند.

پیامبر اکرم «صلی ‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم» می‌فرمایند:
«خداوند نماز را نور چشم» من قرار داده و آنرا محبوب من ساخته است آنطور که گرسنه را بر طعام و تشنه را به آب مشتاق کرده است.
(از اینهم بالاتر) انسان گرسنه وقتی غذا می‌خورد سیر می‌شود و هنگامیکه تشنه و آب می‌نوشد سیراب می‌گردد ولی من هیچگاه از نماز سیر نمی‌شوم .
و نیز فرمود، «اولین عمل بنده که روز قیامت بدان رسیدگی می‌شود نماز اوست و اگر پذیرفته شد بقیه اعمال او نیز بررسی می‌شود ولی اگر نمازش پذیرفتم نشد به اعمال دیگرش هم وقعی نمی‌نهند.

به جز آنچه که از آیات و احادیث درباره نماز نقل شده، رفتار اولیاء خدا نیز اهمیت و جایگاه آن را بیان می‌کند. نماز جزء برنامه انبیاء بوده است.

حضرت عیسی (علیه‌السلام) در گهواره هم می‌گوید خداوند مرا تا زنده هستم به نماز و زکات سفارش کرده است:
(و اوصانی بالصلوه و الزکوه مادمت حیا)

امام حسین (علیه‌السلام) حتی ظهر روز عاشورا در میدان مبارزه و در برابر تیرهای دشمن هم نماز را رها نکرد.

حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) همسر و کودک خویش را در بیابان‌های داغ مکه، که آن هنگام هیچ آب و گیاهی نداشت، مسکن داد و گفت:
خدایا، تا نماز به پا دارند:
انی اسکنت من ذریتی بواد غیر ذی زرع ربنا لیقیموا الصلاه .

پیشوایان معصوم ما، هنگام نماز، رنگ خود را می‌باختند و می‌فرمودند:
وقت ادای امانت الهی و حضور در پیشگاه و درگاه الهی است .

گرچه بعضی نماز را به طمع بهشت یا ترس از عذاب جهنم می‌خوانند، اما امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نماز را نه برای تجارت یا سپری در مقابل آتش، بلکه بخاطر شایستگی خدا برای عبادت، انجام می‌دهد .
نماز سبب آمرزش گناهان و زدودن آثار لغزش‌هاست .

قرآن، پس از دستور به نماز، می‌فرماید:
ان الحسنات یذهبن السیئات .

 

خدا ...داشتم فكر ميكردم خدا يعني چي.... خدا.... شايد هر چي معناي كامل و پر مفهمومه درون اسم خداست...

اما هنوز توش موندم... خدايا يه پله بيشتر طي كردم.. ميدوني بعد 16 سال عمر حالا تازه ميفهمم چقدر گناه كارم .. ميدوني خيلي از كارايي كه ميدونستم بده رو انجام ميدادم ... و بدترينشون غيبت بود... واي ... هر چي كار خوب كردم با اون غيبتا آتيش زدم... خيلي سخته ... تذهيب نفس... ميدون من همين يه گناهو خيلي انجام ميدادم و يادم ميرفت دارم چي كار ميكنم ... اما از اتفاق ديروز به بعد حواسم هست كه حرف پشت سر كسي نزنم... و به غيبت هاي ديگران هم گوش نكنم ...

خيلي سخته .. آدم چقدر بايد فروتن باشه كه نخواد عيب كسيو بگه يا پشت سرش ازش انتقاد كنه ... و من خيلي از اين يكي صفت دورم... من و فروتني؟؟؟؟ خنده داره .. خيلي ... با خودم فكر ميكنم ..چقدر روزانه تو بايد به من بخندي يا از دستم حرس بخوري... چون من يكي از اون جهنمي هام كه زود يا دير فهميدم كه كجام و دارم دست و پا ميزنم خودمو نجات بدم... اما كار سختيه...

ميدوني براي رسيدن به تو بايد انگار خيلي سعي كرد...آهسته و پيوسته ...تو خيلي دوري تو خيلي نزديك....

و من خيلي مغرور من خيلي خالي.... تو ....... وقتي تو عمق هستي ميرم گيجميشم ..ديوونه ميشم و نميدونم بايد به كجا ختمش كنم ...

فقط اينو ميدونم كه خيلي راه مونده تا رسيدن به تو خيلي راه ... و همين اول راه چقدر سخته و شيرين... خيلي تلخ يا شايدم خيلي شيرين....

يه آرزو دارم ...يه آرزويي كه خوب ميدوني چيه... كلي برات نامه نوشتم كه وقت نشد بفرستمشون ...چون درگير درسا بودم ...

يه عالمه برات حرف و درد و دل حك كردم كه همشون به باد هوا رفتن ..

ميدوني 1 هفته اي ميشه كه برات چيزي ننوشتم ...

ديشب تمام وجودم تشنه ي تو بود ... و كمتر لحظاتي توي زندگيم مثل ديشب هستن ...

احساس قشنگي بود كه اگر چه كم پيش مياد اما خيلي لذت بخشه ... احساس اينكه ديگه برات نامه نمينوسم چون كنارمي... يه حسي مثل اينكه ديگه فاصله اي نيست تا اونو يا نوشتن نامه پرش كنم ...

يه عشقي مثل با تو،،، خودت بودن ....

امروز يه رمان خوندم اسمش پريا براي سادگيت بود ... خيلي چيزها بهم ياد داد ..گذشته از مسايل قشنگ احساسي و شخصيت پسري كه با تمام جوونيش پخته بود و دختري كه در عين بچگي بايد كدبانو بودن رو نقش بازي ميكرد و به وسيله اون پسر پخته شد خيلي چيزها بهم ياد داد...

ياد داد سخت گيري هاي مامانم براي خيلي چيزها مفيده ... ياد داد اعتماد ها ي زود ممكنه بعضي موقع ها مثل تو اين داستانه از روي خوش شانسي خطري نداشته باشه اما اكثرا ... بي خطر نيست ...

ياد داد تو زندگي هاي متاهلي ديگه تو يه نفر نيستي و براي خيلي چيزهايي كه تو خونه بابات تا ابد برايشون فرصت داشتي اينجا خيلي زود دير ميشه..

ياد داد دوست ... مخصوصا از نوع خاله زنك بد چيزيه ... كه ميتونه آتيش به جونت بندازه ... اما يه چيزي ديگه ... يه چيزي ديگه كه شايد ناخواسته نويسندش به خواننده هاش ياد داد اين بود ..كه مرزهاي شرعي كه اسلام تعيين كرده ... زندگي ها رو از نابودي نجات ميده ... پريا براي سادگيت يه رمان نبود .. يه رمان نبود كه من بخونمش و آرزو كنم كاش من هم همسري مثل همسر پريا ،امير گيرم بياد.. من امروز تو عمق رمان خوندن آخرش به تو رسيدم ...

ميترسم ..منم ميترسم چيزي رو كه هنوز به دستش نيا وردم در اينده مثل پريا تا دم از دست دادنش برم...

اين از امروز و دوباره تو ...

پنج شش تا نامه نوشتم برات كه همشونو خلاصه تو همين مينويسم..

تو يكي نوشته بودم چند روز پيش تو وبلاگ يكي از دوستام خوندم كه ادما هر كدوم يه جور دنبال خدا ميگردن .. بعضي با قاطعيت بعضي با انكار و بعضي با ترديد.. چند ساعتي داشتم به اين فكر ميكردم كه من جزو كدوم دسته هستم.. با قاطعيت دارم دنبالت ميگردم يا نه با ترديد؟؟..........

تو بعديش نوشتم هستي بخش من سلام :زندگيِِِِ با همه سختي هاش يه سري قشنگي هايي داره كه معمولا ما آدما ازشون غافليم... مثل همين در كنار هم بودن... ديشب حس قشنگي بهم دست داده بود يه حسي كه ميگم، تجربش نكرده بودم ..گاهي تو اوج غمها آدم يه ارامش داره .. ......

و توي يكي ديگه ..

امروز يه نفر ميگفت .. يكي ازم پرسيد ما از كجا بفهميم خدا دوستمون داره ... با اينكه مطمين هستيم ما خدا رو دوست داريم... و من بهش پاسخ دادم ... هر وقت به خلق خدا كمكي كردي و در خدمت اونا بودي بدون خدا خيلي دوست داره كه تو رو باعث خير قرار داده...

و تو همين يكي مونده به آخريا

همه ميگن نامه هاي بلند به خدا خسته كنندست اما من تنها تورو دارم كه برات تا دلم ميخواد حرف بزنم ... فقط همين ... اگه تو تنها دلخوشي رو هم ازم بگيرن ...ديگه هيچي...

دوســـــــــتت دارم..

پس تا بيش از اندازه خسته كننده نشده .. خداحافظ همين حالا ....

خداي من سلام

خوبي؟

منم  خوبم .. بد نييستم يه سرما خوردگي دارم كه اونم خوب ميشه ...

كم كم دارم تو اين راه رسيدن به تو  لذت ميبرم ... سختي هاش كم شده و لذتاش دو برابر ...

 كاش آدما ،همه آدما ميدونستن از خاك تا افلاك به اندازه يه نگاه كردن فاصله است ... كاش آدما نه براي رسيدن به تو براي پيدا كردن خودشون يه سفري تا آسمونا مي اومدن ...

كاش آدما ياد ميگرفتن توي قلبشون سقف نزنن ...

كاش آدما ميفهميدن تو چقدر مشتاق ديدنشوني و چقدر وقتي بعد از مناجات با تو رو بر ميگردونن و عزم رفتن دنبال دنيا رو ميكنن تو دلتنگ و غمگين آروم صداشون ميكني .. برگرديا ... منتظرم ..

كاش ميفهميدن اشكي كه تو خودت آفريدي  گاهي وقتا  تو رو هم شامل ميشه .. كاش ميفهميدن خدا هم غم داره ...

كاش ميفهميدن تو هم  ناراحت ميشي .. خوشحال ميشي ..غمگين ميشي .. دلت ميسوزه ...

كاش ميفهميدن كه چقدر براي تو عزيزن ... چقدر شنيدن صداشون براي تو آرامش بخشه وقتي عاجزانه التماس ميكنن و به بزرگيت قسمت ميدن ...

كاش ميفهميدن تو هيچ وقت از بودن با اونها خسته نميشي... كاس ميفهميدن حضور پي در پي اونها كنار تو و در برابر تو هرگز تكراري و خسته كننده نيست چون تو رنگ و جلاي تازه اي به اونا ميبخشي..

كاش همه آدما دنبال  دستهاي تو بودن كه همه جهان رو فرا گرفته ... كاش ميفهميدن هر يه كار خوبي كه تو دنيا خواسته و نا خواسته انجام ميدن نشوني از اينكه تو خيلي دوستشون داري...

يه دوست بهم گفت آخر نامه هات دعا كن

دعا ميكنم .. دعا ميكنم تا همه آدما يه روزي بفهمن كه تو دوستشون نداري بلكه عاشقانه ميپرستيشون ... دعا ميكنم يه روزي برسه كه آدما بفهمن با كاراشون دل تو رو شكوندن و تو چقدر عاشقانه بخشيديشون

دعا ميكنم ..دعا ميكنم تا همه آدما بفهمن تو چقدر مشتاقانه منتظر شنيدن صداشوني .. دعا ميكنم خدا براي ما معناي خدا بگيره ...

دعا ميكنم اي قشنگترن دليل هستي همه گناهاي ما آدما رو ببخش ...

دعا ميكنم اي اولين بي پيشين  مشكلات آدما رو رفع كن ... دعا ميكنم اي خدا به اونهايي كه عزيزي ازشون گرفتي صبر عطا كن ... فرياد ميكشم اي خدا ... اونهايي كه دارن در خونت و ميزنن براي اينكه گره از يه مشكل كوچيكشون باز كني ..نيم نگاهي بهشون بنداز..

دعا ميكنم خدا قدرت اين رو به ما بده كه درك  كنيم بودنمون بدون دليل نبوده رفتنمون هم نيست ..

خدايا براي رفع تموم غم هاي دنيا امام زمانمون رو بيار .. نزار ما بيشتر از اين غم هجرت بكشيم . زجر نادوني ها و گنه كاريهامون رو تحمل كنيم ... ظهور امام زمان ما رو نزديك كن ..

يه دوستي گفت نتيجه گيري كن آخر نامه هات

پس تنيجه دو نقطه:

  دورها آوايي است كه مرا ميخواند .........